Blasdead - Ground Flare

Τί γίνεται ρε πούστη μου τον τελευταίο καίρο? Έρχεται η μία δισκάρα μετά την άλλη και ούτε ανάσα δεν προλαβαίνουμε να πάρουμε. Είμαι που είμαι στην ψυχοθεραπεία εδώ και τρείς βδομάδες με το Hell Destroyer των υπέρτατων θεών Cage (σκρολάρετε λίγο παρακάτω ρε τεμπέληδες να δείτε το φως το αληθινό...), ήρθε και το Ground Flare των Blasdead γιά να με κλείσει στο τρελάδικο γιά τα καλά. Τί πίνουνε εκεί στην Ιαπωνία και δεν μας δίνουν? Ναι, Ιαπωνία. Υπάρχει κανένα πρόβλημα? Όχι τίποτ’άλλο αλλά μου φάνηκε πως διέκρινα έναν σνομπισμό. Τέλοσπάντων, συνεχίζω. Έχω την εντύπωση πως η χώρα του ανατέλλoντως ηλίου (τι ποιητικό και πρωτότυπο!...) διαθέτει την πιό εσωστρεφή μεταλλική σκηνή στον κόσμο τουλάχιστον ανάμεσα στις λεγόμενες μεγάλες χώρες. Αν εξαιρέσεις μπάντες τύπου Loudness ή Concerto Moon που κατάφεραν μία σχετική επιτυχία και αναγνώριση στην παγκόσμια Metal κοινότητα, οι υπόλοιποι μόνοι τους τα παίζουν, μόνοι τους τ’ακούνε. Όποιος έχει ασχοληθεί λίγο περισσότερο με το Ιαπωνικό Metal θα έχει διαπιστώσει την πληθώρα συγκροτημάτων και μουσικών υψηλής ποιότητας. Και δεν είναι μόνο τα τέκνα του Malmsteen και της κρέμ Stratocaster του. Οι περισσότεροι τραγουδούν στα Ιαπωνικά βέβαια θα μου πείς. Ε, και τί μ’αυτό? Η καλή μουσική δεν έχει γλώσσα (τι είπα παλί... να το κατοχυρώσω ως quote ή με πρόλαβε κανένας άλλος και τζάμπα χάρηκα?). Το θέμα είναι πως είναι πρακτικά σχεδόν αδύνατο να βρείς τις ντόπιες τους κυκλοφορίες στην Ευρώπη. Διανομή δεν υπάρχει, οι ιστοσελίδες των γκρούπ είναι μόνο στα Ιαπωνικά (η εσωστρέφεια που λέγαμε...). Πώς σκατά θα μάθω γιά τα γκρούπ και πως θα βρώ τη μουσική τους? Νομίζω πως η λύση βρίσκεται σε κινήσεις σαν αυτή της δισκογραφικής εταιρίας Majestic Rock. Οι τύποι ξετρυπώσανε τους Blasdead, μία αγγλόφωνη μπάντα με 17 χρόνια ιστορία, άπειρες συναυλίες, πολλά demos και μία επίσημη κυκλοφορία προ δεκαετίας (Another Dimension). Πήραν την άδεια γιά το δεύτερο άλμπουμ τους, που κανονικά θα έβγαινε μόνο Ιαπωνία, και το κυκλοφόρησαν σε παγκόσμια κλίμακα. Ένα χειροκρότημα γιά τα παιδία, ελπίζω να βρούν μιμητές. Πάμε όμως στο μουσικό κομμάτι που έχει και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Καταρχήν όσοι περιμένουν βιρτουοζιλίκια και κιθαροηρωισμούς, μεταβολή και σπίτι. Στο Ground Flare η μπάντα δεν επιδίδεται στο αγαπημένο σπορ των Ιαπώνων. Επίσης όσοι έχουν εμμονές με άψογες προφορές και τα ρέστα παρακαλούνται να αποχωρήσουν επίσης. Ο τύπος στα λέει με την κλασσική Γιαπωνεζίλα. Εδώ οι Loudness δεν μπόρεσαν να το αποβάλλουν, θα το κάνουν οι Blasdead? Λοιπόν, πόσοι μείναμε? Ωραία, συνεχίζω. Η σύνθεση είναι κλασσική τετράδα δηλαδή ουρλιαχτό, μπουλντόζα, κιμαδομηχανή και θεριζοαλωνιστική. Κλινικές περιπτώσεις... Εσύ που ξινίζεις τα μούτρα σου, έξω τώρα! Προχωράμε. Στο Ground Flare αποκτά νόημα η φράση “Play at Maximum Volume”. Βάλτο τέρμα και μετά φώναξε το σοβατζή γιά ανακαίνιση αφού δεν θα έχει μείνει και τίποτα όρθιο. Έχεις ιδέα τι σημαίνει Accept στις 45 στροφές? Δίσκος με δέκα Fast as a Shark ίσως? Τότε μπορεί να έχεις μιά ιδέα γιά το τί γίνεται εδω πέρα. Νομίζω όμως πως με αυτούς τους χαρακτηρισμούς μάλλον αδικώ την αυθεντικότητα των Blasdead. Γράψτε Speed Metal ολοκαύτωμα και είστε μέσα. Headbanging μέχρι λιποθυμίας, air guitar και των γονέων και αεροδίκαση μέχρι να πονέσουνε τα μπούτια. Η παιδική χαρά του μεταλλά, το ελιξήριο της νεότητας για μεταλλογερόντια σαν και του λόγου μου. Είναι τόσο απίστευτο αυτό που γίνεται σ’αυτό το δίσκο που αγγίζει τα όρια του συγκινητικού. Συγκίνηση και νοσταλγία γιατί τέτοιες δισκάρες δεν βγαίνουν πιά... Τί λες ρε βλάκα, και αυτή εδώ τί είναι?

Σχεδόν τα έχασα όταν άκουσα τη φωνή του Yokoyama, ο Ιάπωνας Vick Hix εν δράσει! Λαρύγγι από τα λίγα, με δύναμη που τσακίζει ατσαλόβεργες όπως τα μπράτσα του Jon Mikl Thor. Και που να ακούσετε πως δένει με το υπόλοιπο τρελοκομείο. Χάρμα γιά τα αυτάκια μας. Οι δέκα ύμνοι έρχονται σαν διαδοχικά χαστούκια από χεράκι παλαιστή σούμο. Θα μπορούσαν να αποτελούν ένα γιγαντιαίο τραγούδι-τσουνάμι με το μοναδικό mid tempo κομμάτι Keep Heavy Stay Metal να αποτελεί τον ιδανικό επίλογο σ’αυτή τη μεταλλοπλημμύρα. Και στο καπάκι repeat καθώς τέτοια καταστροφή δεν την χορταίνεις με τίποτα.

Κλασσική περίπτωση Buy or Die. Και τα παπούτσια μέσα.